YouTube

Showing posts with label People. Show all posts
Showing posts with label People. Show all posts

Thursday, 21 May 2020

One liner notes on 'why Ashoka is considered as one of the greatest emperor'

Hello friends in this article you are going to read about Ashoka.

1. During the rule of Ashoka the Mauryan Empire stretched from Afghanistan in west and Bangladesh in east.

2. With capital in Patliputra, his empire had provincial capitals as Ujjain and Taxila during the rule from 268 BC to 232 BC.   

3. Ashoka the Great is considered among the greatest of the emperors lived in India.

4. King Ashoka wanted his words to be remembered and to be known till the sun ad the moon existed. 

5. Before the war of Kalinga, he was a conqueror king and wanted to conquer more and more.

6. He then followed Buddhism, and led a happy life.

Thanks for reading share this article for more such informative articles.   

Saturday, 9 May 2020

कर्मवीर भाऊराव पाटील

**
Image result for भाऊराव पाटील
image credit: eSakal


ज्ञानाचा दिवा महाराष्ट्रातल्या मनामनात पेटवणार लोकांच्या मनात स्वाभिमान रुजवणारा देव दगडात नसतो माणसात असतो हे हेरून इथल्या माणसांमध्ये माणुसकी पेरणारा “लोकमहर्षी”, “शिक्षणमहर्षी” म्हणजेच “कर्मवीर भाऊराव पाटील”.
बहुजनांच्या मुलांमध्ये शिक्षण प्रसार करणारा देवमाणूस कर्मवीर भाऊराव पाटील. आताचे सगळे “शिक्षणसम्राट” आहेत पण खऱ्या अर्थाने “शिक्षणमहर्षी” असणारे कर्मवीर भाऊराव पाटील.
एकवेळ जन्मदात्या बापाचे नाव बदलीन पण वसतीगृहाला दिलेलं “शिवाजी महाराजांचं” नाव नाही बदलणार अस छातीठोक पणे सांगणारे “कर्मवीर भाऊराव पाटील”.
ग्रामीण भागातील शिक्षणाची गरज 100 वर्षांपूर्वीच ओळखणारा शिक्षणमहर्षी. ग्रामीण शिक्षण चळवळीचे जनक म्हणजेच “कर्मवीर भाऊराव पाटील. लोकशाहीचा मुळगाभा लोकशिक्षण हे आहे आणि हे लोकशिक्षण समाजाला विकासाकडे नेते हे कर्मवीरांनी ज्ञात होत म्हणून अनवाणी पायांनी वणवण करून अवघा महाराष्ट्र पिंजून काढून शिक्षणाची गंगा बहुजनांच्या झोपडी झोपडीत आणि झोपडतीतल्या खोपडी खोपडीत करणारे कर्मवीर भाऊराव पाटील होते.
ज्या महाराष्ट्राच्या पवित्र मातीत “कर्मवीरांसारखा” “शिक्षणमहर्षी” जन्माला आला त्याच महाराष्ट्राच्या मातीत आजच्या “शिक्षणसम्राटांनी” शिक्षणव्यवस्थेचे चित्र काय निर्माण केलय तर “शिक्षणाचा संबंध पदव्यानशी पदव्यांचा संबंध नोकरीशी नोकरीचा संबंध चाकरिशी चाकरिचा संबंध छोकरीशी या छोकरीचा संबंध भाकरीशी आणि भाकरीचा संबंध परत नोकरीशी” अशी अवस्था करून ठेवलीय. त्यामुळे कर्मवीरांसारख्या शिक्षणमहर्षी असणाऱ्या माणसाचं व्यक्तीमत्व तरुणांना माहीत होणं ही काळाची गरज बनली आहे.
22 सप्टेंबर 1887 रोजी भाऊराव पाटील यांचा जन्म कोल्हापूर जिल्ह्यातील कुंभोज या गावी झाला.
त्यांचे वडील पायगोंडा पाटील हे रोड कारकून होते. भाऊरावांचे प्राथमिक शिक्षण विटे, दहिवडी अश्या वडिलांच्या बदलीच्या ठिकाणी झाले.
1902 ते 1907 या वर्षी ते कोल्हापूरच्या राजाराम हायस्कूलमध्ये शिकले. शाळेच्या पहिल्या दिवशी त्यांचे बाह्य रूप पाहून विद्यार्थी त्यांच्यावर हसले. शालेय अभ्यासक्रमात ते मागे असले तरी ते कुस्ती, पोहणे, मल्लखांब याक्रीडाप्रकारांत ते पटाईत होते. ते इंग्रजी सहावी म्हणजे आताची दहावी शिकले.
10 वी नापास असणाऱ्या या विद्यार्थाने ज्ञानाची गंगा खेड्यापाड्यांपर्यंत नेली. कोल्हापुरात असताना भाऊराव कोल्हापूर येथील दिगंबर जैन बोर्डिंगमध्ये राहत असत ही बोर्डिंग 1905 मध्ये राजर्षी शाहूंनी सुरू केली.
1908 मध्ये मिस क्लार्क होस्टेल या अस्पृश्य मुलीच्या वसतिगृहाच्या उदघाटन कार्यक्रमास गेले म्हणून त्यांनी दुसऱ्यांदा स्नान करावे हा आदेश न पाळल्यामुळे त्यांना वस्तीगृहातून काढून टाकले गेले.
बाळासाहेब खानविलकर या त्यांच्या मित्राने झाला प्रकार ऐकून त्यांना शाहू महाराजांच्या वाड्यावर आणले व राजवाड्यातील विद्यार्थी कक्षात त्यांची राहण्याची व्यवस्था केली.
कोल्हापुरात शिक्षण घेत असतानाच त्यांच्या जीवनावर महात्मा फुले, शाहू महाराज, महात्मा गांधी यांच्या जीवनाचा खूप प्रभाव पडला. या 3 महान लोकांमुळेच भाऊरावांच्या मनात समाजसेवेचे शुद्ध बीज अंकुरित झाले. शिक्षण हाच सर्व सुधारणांचा पाया आहे अशी त्यांची खात्री पटली. शिक्षणाच्या अभावामुळेच आपली पीछेहाट झाली आहे याची त्यांना अगदी तरुण वयातच जाणीव झाली.
त्यामुळेच त्यांनी 1909 मध्ये काही मित्रांच्या सहकार्याने वाळवे तालुक्यातील दुधगाव येथे “दुधगाव विद्यार्थी आश्रम” ही संस्था काढली व भाऊरावांच्या शैक्षणिक कार्यास प्रारंभ झाला.
काले या सातारा जिल्ह्यातील कराड या गावी 1919 मध्ये सत्यशोधक परिषदेचे अधिवेशन भरले होते. ग्रामीण जनतेच्या शिक्षणासाठी शिक्षण संस्था स्थापन करावी अशी विनंती भाऊरावांनी केली आणि ती मान्यही झाली. दिन, दलित, बहुजन मुलांना शिक्षण दिले पाहिजे असा विचार त्यांनी मांडला.
शेतकरी म्हणजेच रयत. रयतेला शिक्षण देणारी संस्था म्हणूनच या संस्थेला “रयत शिक्षण संस्था” असे नाव देण्यात आले. अश्या तर्हेने 5 ऑक्टोबर 1919 रोजी रयत शिक्षण संस्था स्थापन झाली. श्रम, स्वावलंबन व समता या 3 तत्वांवर त्यांच्या शैक्षणिक कार्याचा वटवृक्ष आधारलेला होता.
“ज्याच्या हाताला घट्टा व चट्टा नाही तो स्वावलंबी विद्यार्थी नाही” असे भाऊराव म्हणत असत.
शिक्षणामध्ये शारीरिक श्रमाची प्रतिष्ठा प्रस्थापित करण्याचा यशस्वी प्रयत्न भाऊरावांनी केला. विद्यार्थ्यांनी शिक्षण घेत असतानाच काम केलं पाहिजे व त्यातून शिक्षणाचा खर्च भागवला पाहिजे असे ते बोलत असत.
संस्थेचा दैनंदिन कारभार पाहता यावा म्हणून त्यांनी किर्लोस्कर कारखान्यातील कामाचा राजीनामा दिला. वसतिगृहातील विद्यार्थ्यांना भोजन, पुस्तके, वह्या, पाटी हा खर्च भागवण्यासाठी लोकांचा सहभाग व आस्था निर्माण केली. लोकसहभागातून संस्थेचा खर्च भागवला जाई. दुधगाव,  कार्ले, नेर्ले या 3 ठिकाणी प्रथम जी वसतिगृह स्थापन केली होती त्यांचा खर्च भागवण्यासाठी प्रसंगी त्यांनी आपली पत्नी लक्ष्मी यांचे मंगळसूत्र देखील विकले होते.
1919 मध्ये रयत शिक्षण संस्थेची स्थापना जरी झाली असली तरी आपल्या कार्यास व्यापक रूप देण्यासाठी 1924 मध्ये भाऊरावांनी सातारा येथे सर्व धर्माच्या, पंथाच्या व जातीच्या विद्यार्थ्यांसाठी एक वसतिगृह काढले. 1927 साली महात्मा गांधींनी या वस्तीगृहाला भेट दिली सर्व जाती धर्मातील विद्यार्थी एकत्र राहतात हे पाहून गांधीजींना खूप आनंद झाला होता.
भाऊरावांच्या पत्नीनेही आपले सर्व जीवन वसतिगृहाच्या कामातच देण्याचे ठरवले. पुढे तर त्यांच्या पत्नीने आपले सर्व जीवनच संस्थेसाठी व्यतीत केले.
1932 मध्ये कर्मवीर भाऊराव पाटील यांनी “युनियन बोर्डिंग हाऊस” या नावाने वसतिगृह पुणे येथे फर्ग्युसन टेकडीच्या मागे असलेल्या वडार वस्तीजवळ झोपड्या बांधून सुरू केलं.
4 एप्रिल 1933 रोजी बडोद्याचे संस्थानिक सयाजीराव गायकवाड हे सातारा येथे आले तेव्हा त्यांनी शाहू बोर्डिंगला भेट दिली.
महाराजांनी विद्यार्थ्यांची विचारपूस केली तिथल्या भाकरी व पिठले याचा आस्वाद देखील घेतला. ते स्वतः शिक्षणाचे चाहते होते त्यांनी भाऊरावांना 4000 रुपयांचा चेक दिला व त्यातून बहुजन समाजाला महागडे इंग्रजी शिक्षण मोफत मिळावे अशी इच्छा प्रकट केली.
1935 मध्ये सिल्वर ज्युबली रूरल ट्रेनिंग कॉलेज त्यांनी सातारा येथे सुरू केले. “म.फुले अध्यापक विद्यालय” असे त्या विद्यालयाचे नाव होते.
1940 मध्ये रयत शिक्षण संस्थेच्या वतीने पहिले माध्यमिक विद्यालय “महाराज सयाजीराव गायकवाड फ्री अँड रेसिडेन्शियल हायस्कूल” सुरू झाले.
त्यासाठी फलटणचे राजेसाहेब श्रीमंत मालोजीराजे निंबाळकर यांनी 10 एकर जमीन, 1 बंगला व रोख 5000 देणगी दिली होती.
शाळेतील विद्यार्थ्यांना वसतिगृहात राहणे, शाळेची स्वच्छता करणे, जमाखर्च लिहिणे, शेतीत कामे करणे ही कामे करावी लागत तेथे सर्व शिक्षण मोफत होते. “कमवा व शिका” हा उपक्रम शाळेत राबवला जाई.
रयत शिक्षण संस्थेची आज 320 हायस्कूल, 29 महाविद्यालये, 572 शाळा व वसतिगृहे आहेत. रयत शिक्षण संस्था, सातारा ही फक्त महाराष्ट्रातील किंवा भारतातील सर्वात मोठी शिक्षण संस्था आहे असे नाही तर संपूर्ण आशिया खंडात एवढी मोठी शाखात्मक विस्तार असलेली संस्था नाही.
आज सांगली, कोल्हापूर, रत्नागिरी, सिंधुदुर्ग, सातारा, सोलापूर, रायगड, मुंबई, अहमदनगर, नाशिक, बीड या 14 जिल्ह्यात संस्थेचा शाखाविस्तार झालेला आहे.
गांधी हत्येनंतर सातारा येथे गांधीजींना श्रद्धांजली वाहण्यासाठी झालेल्या सभेत तत्कालीन मुख्यमंत्री बाळासाहेब खेर यांच्याविरोधात अपशब्द काढले म्हणून संस्थचे अनुदान बंद करण्याचा निर्णय घेतला.
अत्यंत परिश्रमाने वाढलेली रयत शिक्षण संस्था बंद पडण्याचा धोका उत्पन्न झाला. मुंबई प्रांताचे तेव्हाचे गव्हर्नर मोराजजी देसाई यांनी तर भाऊरावांच्या उल्लेख एका सभेत “सैतान” असा केला.
तेव्हा एका सावकाराने कर्मवीरांनी सांगितलं मी मदत करतो पण तुमच्या वस्तीगृहाला माझं नाव द्या तेव्हा कर्मवीर कडाडले “एकवेळ मी जन्म देणाऱ्या माझ्या बापाचं नाव बदलीन पण माझ्या वस्तीगृहाला दिलेलं छत्रपती शिवाजी महाराजांचं” नाव कधीच बदलणार नाही.
त्यांनी स्वतः तसेच शंकरराव मोरे, केशवराव जेधे, बापूजी साळुंखे आदींनी महाराष्ट्रात झंझावाती दौरा करून संस्थेसाठी पैशाचा पाऊसच पडला.
भाऊरावांनी आपली बाजू जनतेपुढे मांडली. 52 दिवसात 53000 रुपये संस्थेला देणगी मिळाली. शेवटी 23 जानेवारी 1949 रोजी सरकारने अनुदान चालू केले.
भाऊरावांनी शिक्षणाविषयी पुरोगामी विचार मांडले. शिक्षण साध्य नसून साधन असे असे ते म्हणत असत. शिक्षणातून नवचैतन्य, नवमानव व नवसमाज निर्माण झाला पाहिजे असे त्यांचा विचार होता.
शिक्षण घ्या, शहाणे व्हा, पालकांचे दारिद्र्य आड येऊ देऊ नका, घाम गाळून शिका, समाजाच्या उपयोगासाठी शिका असे त्यांचे विचार होते. शिक्षण हे माणसाच्या विकासाचे मूळ साधन आहे शिक्षणामुळे माणूस बहुश्रुत होतो असे ते म्हणत.
“स्वावलंबी शिक्षण हेच आमचे ब्रीद” हे रयत शिक्षण संस्थेचे बोधवाक्य होते. भाऊराव पाटील म्हणजे महाराष्ट्रातील रविंद्रनाथ टागोर होत. भाऊरावांची राहणी अत्यंत साधी होती.
1910 पासून भाऊरावांनी खादीचे व्रत स्वीकारले व अखेरपर्यंत त्याचे पालन केले. त्यांचे वर्षांचे कपडे म्हणजे 4 नेहरू शर्ट, चार धोतरे, 2 पंचे, खांद्यावर घोंगडी, हातात काठी असे.
भव्य देहयष्टी, छातीत रुळनारी पांढरी शुभ्र दाढी, प्रभावी व्यक्तिमत्त्व, पहाडी आवाज, अमोघ वक्तृत्व ही त्यांची वैशिष्ट्य होती. पुण्यात उच्च शिक्षणासाठी ठेवलेल्या मुलांकरिता भाऊराव स्वयंपाकाचे साहित्य डोक्यावर घेऊन अनवाणी येत असत. स्वतः ते खेड्यापाड्यांत अनवाणी फिरून जातपात न पाहता हुशार अशी मुले शिकायला साताऱ्यात आणत असत.
भाऊराव यांना रक्तदाबाचा आजार होता व उपचारांसाठी 1944 मध्ये मुंबई 7 हॉस्पिटलमध्ये होते. ते आपल्या प्रकृतीकडे फारशे लक्ष देत नसत प्रकृती थोडी ठीक झाली की ते लगेच कामाला लागत असत.
भारत सरकारने 26 जानेवारी 1959 ला त्यांना “पद्मभूषण” ने सन्मानित केले. भाऊराव तेव्हा म्हटले होते “मला जनता जनार्दनाने दिलेली कर्मवीर ही पदवी त्याहून श्रेष्ठ आहे”. ते आपल्या नावाखाली ‘रयतसेवक’ अशी पदवी लावत. शिक्षणाला एक नवी दृष्टी भाऊरावांनी दिली.
‘श्रम करा व शिका’, ‘स्वावलंबी शिक्षण’ हे त्यांच्या शिक्षणकार्यातील नवे तत्वज्ञान होते.
शिक्षणाच्या आड गरिबी येत नाही हा एक नवीन विचारच त्यांनी आपल्या कार्यातून मांडला.
कर्मवीर भाऊराव पाटील यांचे शैक्षणिक कार्य माहिती निबंध मराठी
पुणे विद्यापीठाच्या “D.Litt” ही पदवी भाऊराव पाटील यांना गव्हर्नर श्री.प्रकाश यांच्या हस्ते दिली. ही पदवी देण्यासाठी ससून रुग्णालयात कुलगुरू रँग्लर परांजपे व विद्यापीठ रजिस्ट्रार गेले होते.
भाऊरावांनी अनेक मुले शिक्षणासाठी परदेशात पाठवली होती. परदेशात विद्याविभूषित होऊन आलेले विद्यार्थी परत संस्थेमध्येच काम करू लागले.
9 मे 1959 रोजी भाऊराव पाटील यांचे निधन झाले. भाऊराव पाटलांनी रयत शिक्षण संस्थेच्या सर्व शाळा व महाविद्यालयांमध्ये ‘कमवा व शिका’ योजना चालू करून श्रमप्रतिष्ठेचे महत्व विद्यार्थ्यांना पटवून दिले. स्वावलंबी शिक्षण हा प्रयोग बहुदा देशात पहिलाच असावा. गेल्या 100-150 वर्षांत भाऊराव पाटील यांच्यासारखा लोकोत्तर पुरुष झाला नाही.
पंडित नेहरू कर्मवीरांबद्दल बोलतात “कर्मवीर भाऊराव पाटील यांनी महाराष्ट्राच्या शैक्षणिक क्षेत्रात फार मोठी क्रांती केली आहे. श्रमातून शिक्षण प्राप्त करण्याचा महान मूलमंत्र त्यांनी जनतेला दिला व मानवी समतेचा दिव्य आदर्श जनतेपुढे ठेवला”.
यशवंतराव चव्हाण बोलतात “जनता शिक्षणाचा नाव पायंडा पाडून बहुजन समाजात शिक्षणाने क्रांती घडवून आणणे हे त्यांचे ध्येय होते. सामर्थ्यवान व गुणवत्येने युक्त अशी माणसे तयार करणे हे त्यांच्या कार्याचे रहस्य होते”. ना.ग.मोरे यांच्या मते ” कर्मवीर महाराष्ट्राला लाभलेले विश्वामित्र होते शून्यातून ब्रम्हांड निर्माण करण्याची करामत भाऊरावांनी करून दाखवून भाऊरावांनी महाराष्ट्रातील ग्रामीण जनतेवर अनंत उपकार केले आहेत”.
ह.रा.महाजणींच्या मते “भाऊराव पाटील हे महाराष्ट्राचे बुकर-टी वॉशिंग्टनच होते”. क्रांतिसिंह नाना पाटील यांच्या मते “भाऊरावांनी बहुजन समाजाची प्रामाणिकपणे सेवा केली. जातीभेद तोडून टाकण्याची शिकस्त केली. समाजावर द्यानामृताचा वर्षाव केला’.
ह्याच कर्मवीरांच्या महाराष्ट्रात आज शिक्षण क्षेत्राचा बाजार चाललंय अस चित्र दिसतंय शिक्षणाचा व्यापार करणारे लोक महाराष्ट्रात आलेत. भाऊरावांचा महाराष्ट्र आज खाउरावांचा झालाय असच सगळीकडं दिसतंय आज. त्यामुळेच कर्मवीरांबद्दल म्हणावेसे वाटते.
“आदर्शच तू लोकनायक धर्मसंस्कृतीचा अग्रदूत तू समाजपुरुषा ज्ञानक्रांतीचा
झोपडीत तू हसत लाविला विद्येचा दीप बहुजन हसला बहुमणी जळता शतकांचे पाप”
*विद्येच्या या दिपस्तंभास त्रिवार वंदन*

Monday, 4 May 2020

झासी की रानी लक्ष्मीबाई


रानी लक्ष्मीबाई का जन्म, 19 नवम्बर 1835 को हुआ और मृत्यु अंग्रेजो से लड़ते हुए 17 जून 1858 मराठा शासित झाँसी राज्य की रानी और 1857 के प्रथम भारतीय स्वतन्त्रता संग्राम की वीरांगना हुई। जिन्होंने मात्र 23वर्ष की आयु में ब्रिटिश साम्राज्य की सेना से संग्राम किया और रणक्षेत्र में वीरगति प्राप्त की किन्तु जीते जी अंग्रेजों को अपनी झाँसी पर कब्जा नहीं करने दिया।
लक्ष्मीबाई का जन्म वाराणसी जिले के भदैनी नामक नगर में 19नवम्बर 1835 को हुआ था। उसके बचपन का नाम मणिकर्णिका था परन्तु प्यार से उन्हें लोग मनु कहा करते थे। मनु की माँ का नाम भागीरथीबाई तथा पिता का नाम मोरोपन्त तांबे था। मोरोपन्त एक मराठी थे और मराठा बाजीराव की सेवा में थे। माता भागीरथीबाई एक सुसंस्कृत, बुद्धिमान एवं धार्मिक महिला थीं।
मनु जब चार वर्ष की थी तब उनकी माँ की मृत्यु हो गयी। चूँकि घर में मनु की देखभाल के लिये कोई नहीं था इसलिए पिता मनु को अपने साथ बाजीराव के दरबार में ले गये जहाँ चंचल एवं सुन्दर मनु ने सबका मन मोह लिया। लोग उसे प्यार से "छबीली" कहकर बुलाने लगे। मनु ने बचपन में शास्त्रों की शिक्षा के साथ शस्त्रों की शिक्षा भी ली।
सन् 1842 में  उनका विवाह झाँसी के मराठा शासित राजा गंगाधर राव निम्बालकर के साथ हुआ और वे झाँसी की रानी बनीं। विवाह के बाद उनका नाम लक्ष्मीबाई रखा गया।
सन् 1851 में रानी लक्ष्मीबाई ने एक पुत्र को जन्म दिया परन्तु चार माह की आयु में ही उसकी मृत्यु हो गयी। सन् 1853 में राजा गंगाधर राव का स्वास्थ्य बहुत अधिक बिगड़ जाने पर उन्हें दत्तक पुत्र लेने की सलाह दी गयी। पुत्र गोद लेने के बाद 21 नवम्बर 1853 को राजा गंगाधर राव की मृत्यु हो गयी। दत्तक पुत्र का नाम दामोदर राव रखा गया।
झाँसी 1857 के संग्राम का एक प्रमुख केन्द्र बन गया जहाँ हिंसा भड़क उठी। रानी लक्ष्मीबाई ने झाँसी की सुरक्षा को सुदृढ़ करना शुरू कर दिया और एक स्वयंसेवक सेना का गठन प्रारम्भ किया। इस सेना में महिलाओं की भर्ती की गयी और उन्हें युद्ध का प्रशिक्षण दिया गया। साधारण जनता ने भी इस संग्राम में सहयोग दिया। झलकारी बाई जो लक्ष्मीबाई की हमशक्ल थी को अपनी सेना में प्रमुख स्थान दिया।
1857 के सितम्बर तथा अक्तूबर माह में पड़ोसी राज्य ओरछा तथा दतिया के राजाओं ने झाँसी पर आक्रमण कर दिया। रानी ने सफलता पूर्वक इसे विफल कर दिया।
1858 के जनवरी माह में ब्रितानी सेना ने झाँसी की ओर बढ़ना शुरू कर दिया और मार्च के महीने में शहर को घेर लिया। दो हफ़्तों की लड़ाई के बाद ब्रितानी सेना ने शहर पर कब्जा कर लिया। परन्तु रानी दामोदर राव के साथ अंग्रेजों से बच कर भाग निकलने में सफल हो गयी।
रानी झाँसी से भाग कर कालपी पहुँची और तात्या टोपे से मिली। तात्या टोपे और रानी की संयुक्त सेनाओं ने ग्वालियर के विद्रोही सैनिकों की मदद से ग्वालियर के एक किले पर कब्जा कर लिया।
17 जून 1858 को ग्वालियर के पास कोटा की सराय में ब्रिटिश सेना से लड़ते-लड़ते रानी लक्ष्मीबाई ने वीरगति प्राप्त की।
लड़ाई की रिपोर्ट में ब्रिटिश जनरल ह्यूरोज़ ने टिप्पणी की कि रानी लक्ष्मीबाई अपनी सुन्दरता, चालाकी और दृढ़ता के लिये उल्लेखनीय तो थी ही, विद्रोही नेताओं में सबसे अधिक खतरनाक भी थी!
=========================================================
सिंहासन हिल उठे राजवंशों ने भृकुटी तानी थी,
बूढ़े भारत में आई फिर से नयी जवानी थी,
गुमी हुई आज़ादी की कीमत सबने पहचानी थी,
दूर फिरंगी को करने की सबने मन में ठानी थी।
चमक उठी सन सत्तावन में, वह तलवार पुरानी थी,
बुंदेले हरबोलों के मुँह हमने सुनी कहानी थी,
खूब लड़ी मर्दानी वह तो झाँसी वाली रानी थी।।
=========================================================


Monday, 27 April 2020

Akiba Rubinstein- Chess player

Akiba Rubinstein was a grandmaster from Poland. He was born on Dec 1, 1880 and died on Mar 15 1961. He was born at Stawiski Congress Poland.

A wizard at the board, Akiba Rubinstein astonished the chess world when, as a youth, he defeated many famous players, one of which was José Capablanca. An endgame virtuoso as well as an opening creator, Rubinstein wrote new theory in both areas of chess, including ideas that have lasted until our day. With the outbreak of World War I, he missed his chance to play for the World Championship and never got another opportunity. Despite this, he has gone down in the history books as one of the most talented players of all time.
Akiba Rubinstein learned to play chess at the age of 16. In 1903 he made the decision to devote himself to chess full-time. Within the next few years, Rubinstein showed that he was among the strongest players in the world. In 1912 he finished first in a record five consecutive major tournaments. Some people at the time even considered him better than the current world champion, Emanuel Lasker. At this time, Rubinstein wasn’t given a chance to challenge for the world championship because the rule was that the reigning world champion was allowed to handpick his challengers and Lasker didn’t decide to face Rubinstein until 1914. It was this year when World War I started and the match was cancelled as a result of this. For the last 29 years of his life, he suffered from schizophrenia and was very anti-social. He passed away on March 15, 1961.  

Thank you for reading share this article with your friends and family. Follow ad share our blog.

Sunday, 26 April 2020

Chess player- Isidor gunsberg

Isidor Gunsberg is a grandmaster. He was born on Nov 2, 1854 and died at the age of 75 on  May 2, was 1930. He was at Pest, Kingdom  of Hungary. His federation was international. 

A relatively unknown name in the chess world, Isidor Gunsberg was a force to be reckoned with in the late 1800s. With wins over noted players such as Mikhail Chigorin, Joseph Blackburne and Henry Bird, his rise to the top was praiseworthy. His biggest claim to fame was when he played in a world championship match against Wilhelm Steinitz, losing by a very close score. Despite never getting the world champion title, Gunsberg was still viewed as one of the best players in his day.
Isidor Gunsberg began his career as a chess player when he operated the remote-controlled chess computer Mephisto. In 1885 he won a national tournament in London by a wide margin and a month later he won the 4th German Chess Congress tournament. Later he achieved wins over Joseph Blackburne, Henry Bird and Mikhail Chigorin in matches. After these wins, Gunsberg decided to challenge Steinitz for the World Championship. Even though he lost, it was a very close match with a score of 4 wins, 6 losses and 9 draws. 

Thank you for reading share this article, subscribe our blog, and feel free to comment. 

Saturday, 25 April 2020

Chess player- Mikhail Chigorin

Mikhail Chigorin was born on 12 Nov 18850 nd died on 25 Jan 1908, his federation was Russia, he was born at Gatchina, Russian Empire.



Mikhail Chigorin quit his job to play chess and subsequently became one of the best. A leading Russian chess player, he fought for the World Chess Championship not once, but twice! Despite losing to Steinitz both times, he was regarded as a top player and also a major source of inspiration for the “Soviet Chess School”. Through his original talent, animated games and important opening novelties, he left a lasting legacy for students of the game to study today.
Mikhail Chigorin learned how to play chess at the age of 16 but did not start to take the game seriously until after he finished his studies in 1874. Once he caught the chess bug, he quit his day job to become a chess professional. In the great London tournament of 1883 where the top 14 chess players in the entire world played, Chigorin finished fourth. Later he tied for first in the very strong tournament of New York and followed this up with challenging Wilhelm Steinitz for the World Championship. This first attempt finished in a loss and his second attempt in 1892 for the World Championship followed the same result. Despite this, Chigorin never gave up and had one of his best performances in 1895 when he came in second ahead of world champions Emanuel Lasker and Steinitz. Near the end of his life he won the first three All-Russia Tournaments, thus securing his place as Russia’s best player. Chigorin passed away on January 25, 1908.
Thank you for reading share this article with your friends and family. Follow and subscribe our blog.

Wednesday, 22 April 2020

Mikhail Botvinnik- Chess player

Mikhail Botvinnik was born on 17 August 1911 and did on 5 May 1995. He was born at Kuokkala, Grand Duchy of Finland, Repino Russia. His federation was Russia.

Mikhail Botvinnik was the sixth World Chess Champion and held his title for close to 15 years. Known as the father of the Soviet Chess School, Botvinnik’s former students included World Champions Anatoly Karpov, Garry Kasparov and Vladimir Kramnik among many other great players. Known as one of the most methodical players in history regarding his approach and preparation before matches, Botvinnik was a true “student of the game” until the very end. He is considered by many to be the most influential chess coach / trainer in history.
Botvinnik was a Russian chess Grandmaster and three-time World Champion. He started to play chess at the age of 12 and became a National Master at the age of 16.
Later, Botvinnik held the World Champion title (with two brief breaks) from 1948-1963. Within that span of years, he lost two World Championship matches but was able to use the “rematch rule” to play his opponent again and take the World Championship title back.
By the time he lost the title for the third time, FIDE had changed the rule and no longer allowed an immediate rematch.
Botvinnik’s playing style was very strong and well-rounded with a focus on strategic play. Botvinnik was also one of the first players to prepare for his opponent’s ahead of time and also advocated mental and physical preparation before games. Botvinnik passed away on May 5, 1995.

Thank you for reading share this article with your friends and family, you can see games of Botvinnik on chess.com, you can also play chess.com, follow this blog.      

Sunday, 19 April 2020

Walt Disney

Walt Disney experienced a lot of failure on his way to entertainment entrepreneurs in the world. He was rejected by the army and struggled to find work. He finally got a job of designer for newspaper. After a long struggle he started his business he began studying animation and became legend in field of animation. Walter Elias Disney was born on 5 Dec 190, in Hermosa section of Chicago, Illinois. In 1929 he created silly characters Mickey mouse, Minnie mouse, Donald duck, Goofy and Pluto. One of the most popular cartoons, Flower and trees, was the first to be produced in color and to win Oscar. In 1966 he was diagnosed by lung cancer. He died on 15 Dec 1966. His $17 million Disneyland theme park was opened at 1955. It was where children and their families could explore, take rides and meet Disney characters in very short time.

Thank you for reading till the end. Share this with your friends and family. 

Tuesday, 7 April 2020

पश्चिम बंगाल के राज्यपाल और मुख्यमंत्रियों की सूची

यह पश्चिम बंगाल के राज्यपाल और मुख्यमंत्रियों की सूची है। यह सूची आपको प्रतियोगिता परीक्षाओ के काम आएगी। कृपया ब्लॉग को शेयर करे जो की मुफ्त है। 

१    चक्रवर्थी राजगोपालचारी  १९४६ - १९४८

२    कैलाश नाथ कात्जू १९४८ - १९५१

३    हरेन्द्र कूमर मुखर्जी    १९५१ - १९५६

४    फानी भूषण चक्रबोर्ती   १९५६ - १९५६

५    पद्मजा नायडु    १९५६ - १९६७

६    धर्म वीर   १९६७ - १९६९

७    दीप नारायण सिन्हा    १९६९ - १९६९

८    शान्ति स्वरूप धवन    १९६९ - १९७१

९    ऐण्टनी लान्सलॉट डियास     १९७१ - १९७९

१०   त्रिभुवन नारायण सिंह   १९७९ - १९८१

११   भैरब दत्त पाण्डे   १९८१ - १९८३

१२   अनन्त प्रसाद शर्मा     १९८३ - १९८४

१३   सतीश चन्द्र १९८४ - १९८४

१४   उमाशंकर दीक्षित  १९८४ - १९८६

१५   नूरुल हसन १९८६ - १९८९

१६   टी. वी. राजेश्वर  १९८९ - १९९०

१७   नूरुल हसन १९९० - १९९३

१८   बी. सत्यनारायणन रेड्डी १९९३ - १९९३

१९   के. वी. रघुनाथ रेड्डी   १९९३ - १९९८

२०   ऐ. आर. किदवई  १९९८ - १९९९

२१   श्यामल कुमार सेन     १९९९ - १९९९

२२   विरेन जे. शाह    १९९९ - २००४

२३   गोपालकृष्ण गाँधी २००४ - २००९

२३a   देवानन्द कोंवर, बिहार के राज्यपाल, पश्चिम बंगाल के कार्यकारी राज्यपाल २००९ - जनवरी २०१०

२४   मयंकोटे केलथ नारायणन     २०१२ - २०१४

२५   केसरी नाथ त्रिपाठी     २०१४ - २०१९

Image result for जगदीप धनखड़
इमेज क्रेडिट: hindi.news18.com

२६ जगदीप धनखड़ २०१९ से आजतक।

कृपया इस ब्लॉग को शेयर करे ताकि ज्यादा से ज्यादा लोग इस के बारेमे जान सके। 

यह भारत के पश्चिम बंगाल राज्य के स्वतंत्रता से अब तक के मुख्यमंत्रियों की सूची है:

प्रफुल चन्द्र घोष

बिधान चन्द्र राय

प्रफुल चन्द्र सेन

अजय कुमार मुखर्जी

प्रफुल चन्द्र घोष

अजय कुमार मुखर्जी

अजय कुमार मुखर्जी

सिद्धार्थ शंकर राय

ज्योति बसु

बुद्धादेब भट्टाचार्य

ममता बनर्जी

Saturday, 7 March 2020

बाबा बन्दा सिंह बहादुर


भारतवासी आज जो चैन कि श्वास ले रहे हैं और स्वतंत्रता में जी रहे हैं वे हमारे देश के वीर सपूतों, महापुरुषों के बलिदान के कारण ही संभव हुआ है उनमें से एक महापुरुष थे बन्दा बैरागी, जिहोंने अनेक अत्याचार सहकर भी संस्कृति को जीवित रखा पर हम उनके बलिदान दिवस ही भूल गये हैं ।
बाबा बन्दा सिंह बहादुर का जन्म कश्मीर स्थित पुंछ जिले के राजौरी क्षेत्र में विक्रम संवत् 1727, कार्तिक शुक्ल 13 को हुआ था। वह राजपूतों के (मिन्हास) भारद्वाज गोत्र से सम्बन्धित थे और उनका वास्तविक नाम लक्ष्मणदेव था। इनके पिता का नाम रामदेव मिन्हास था।
लक्ष्मणदास युवावस्था में शिकार खेलते समय उन्होंने एक गर्भवती हिरणी पर तीर चला दिया। इससे उसके पेट से एक शिशु निकला और तड़पकर वहीं मर गया। यह देखकर उनका मन खिन्न हो गया। उन्होंने अपना नाम माधोदास रख लिया और घर छोड़कर तीर्थयात्रा पर चल दिये। अनेक साधुओं से योग साधना सीखी और फिर नान्देड़ में कुटिया बनाकर रहने लगे।
इसी दौरान गुरु गोविन्द सिंह जी माधोदास की कुटिया में आये। उनके चारों पुत्र बलिदान हो चुके थे । उन्होंने इस कठिन समय में माधोदास से वैराग्य छोड़कर देश में व्याप्त इस्लामिक आतंक से जूझने को कहा। इस भेंट से माधोदास का जीवन बदल गया। गुरुजी ने उसे बन्दा बहादुर नाम दिया। फिर पाँच तीर, एक निशान साहिब, एक नगाड़ा और एक हुक्मनामा देकर दोनों छोटे पुत्रों को दीवार में चिनवाने वाले सरहिन्द के नवाब से बदला लेने को कहा। बन्दा हजारों सिख सैनिकों को साथ लेकर पंजाब कि ओर चल दिये। उन्होंने सबसे पहले श्री गुरु तेगबहादुर जी का शीश काटने वाले जल्लाद जलालुद्दीन का सिर काटा। फिर सरहिन्द के नवाब वजीरखान का वध किया। जिन हिन्दू राजाओं ने मुगलों का साथ दिया था बन्दा बहादुर ने उन्हें भी नहीं छोड़ा। इससे चारों ओर उनके नाम की धूम मच गयी।
बन्दासिंह को पंजाब पहुँचने में लगभग चार माह लग गये। बन्दा सिंह महाराष्ट्र से राजस्थान होते हुए नारनौल,हिसार और पानीपत पहुंचे,और पत्र भेजकर पंजाब के सभी सिक्खों से सहयोग माँगा। सभी शिक्खो में यह प्रचार हो गया कि गुरु जी ने बन्दा को उनका जत्थेदार यानी सेनानायक बनाकर भेजा है। बंदा के नेतृत्व में वीर राजपूतो ने पंजाब के किसानो विशेषकर जाटों को अस्त्र शस्त्र चलाना सिखाया,उससे पहले जाट खेती बाड़ी किया करते थे और मुस्लिम जमींदार इनका खूब शोषण करते थे देखते ही देखते सेना गठित हो गयी।
इसके बाद बंदा सिंह का मुगल सत्ता और पंजाब हरियाणा के मुस्लिम जमींदारों पर जोरदार हमला शुरू हो गया। सबसे पहले कैथल के पास मुगल कोषागार लूटकर सेना में बाँट दिया गया,उसके बाद समाना, कुंजुपुरा,सढ़ौरा के मुस्लिम जमींदारों को धूल में मिला दिया।
बन्दा ने पहला फरमान यह जारी किये कि जागीरदारी व्यवस्था का खात्मा करके सारी भूमि का मालिक खेतिहर किसानों को बना दिया जाए।
लगातार बंदा सिंह कि विजय यात्रा से मुगल सत्ता कांप उठी और लगने लगा कि भारत से मुस्लिम शासन को बंदा सिंह उखाड़ फेकेंगे। अब मुगलों ने सिखों के बीच ही फूट डालने कि नीति पर काम किया,उसके विरुद्ध अफवाह उड़ाई गई कि बंदा सिंह गुरु बनना चाहता है और वो सिख पंथ कि शिक्षाओं का पालन नहीं करता। खुद गुरु गोविन्द सिंह जी कि दूसरी पत्नी माता सुंदरी जो कि मुगलो के संरक्षण/नजरबन्दी में दिल्ली में ही रह रही थी, से भी बंदा सिंह के विरुद्ध शिकायते कि गई । माता सुंदरी ने बन्दा सिंह से रक्तपात बन्द करने को कहा जिसे बन्दा सिंह ने ठुकरा दिया।
जिसका परिणाम यह हुआ कि ज्यादातर सिख सेना ने उनका साथ छोड़ दिया जिससे उनकी ताकत कमजोर हो गयी तब बंदा सिंह ने मुगलों का सामना करने के लिए छोटी जातियों और ब्राह्मणों को भी सैन्य प्रशिक्षण दिया।
1715 ई. के प्रारम्भ में बादशाह फर्रुखसियर की शाही फौज ने अब्दुल समद खाँ के नेतृत्व में उसे गुरुदासपुर जिले के धारीवाल क्षेत्र के निकट गुरुदास नंगल गाँव में कई मास तक घेरे रखा। पर मुगल सेना अभी भी बन्दा सिंह से डरी हुई थी।
अब माता सुंदरी के प्रभाव में बाबा विनोद सिंह ने बन्दा सिंह का विरोध किया और अपने सैंकड़ो समर्थको के साथ किला छोड़कर चले गए, मुगलो से समझोते और षड्यंत्र के कारण विनोद सिंह और उसके 500 समर्थको को निकल जाने का सुरक्षित रास्ता दिया गया। अब किले में विनोद सिंह के पुत्र बाबा कहन सिंह किसी रणनीति से रुक गए इससे बन्दा सिंह कि सिक्ख सेना कि शक्ति अत्यधिक कम हो गयी।
खाद्य सामग्री के अभाव के कारण उसने 7 दिसम्बर को आत्मसमर्पण कर दिया। कुछ साक्ष्य दावा करते हैं कि गुरु गोविन्द सिंह जी कि माता गूजरी और दो साहबजादो को धोखे से पकड़वाने वाले गंगू कश्मीरी ब्राह्मण रसोइये के पुत्र राज कौल ने बन्दा सिंह को धोखे से किले से बाहर आने को राजी किया।
मुगलों ने गुरदास नंगल के किले में रहने वाले 40 हजार से अधिक बेगुनाह मर्द, औरतों और बच्चों की निर्मम हत्या कर दी।
मुगल सम्राट के आदेश पर पंजाब के गर्वनर अब्दुल समन्द खां ने अपने पुत्र जाकरिया खां और 21 हजार सशस्त्र सैनिकों कि निगरानी में बाबा बन्दा बहादुर को दिल्ली भेजा। बन्दा को एक पिंजरे में बंद किया गया था और उनके गले और हाथ-पांव कि जंजीरों को इस पिंजरे के चारो ओर नंगी तलवारें लिए मुगल सेनापतियों ने थाम रखा था। इस जुलुस में 101 बैलगाड़ियों पर सात हजार सिखों के कटे हुए सिर रखे हुए थे जबकि 11 सौ सिख बन्दा के सैनिक कैदियों के रुप में इस जुलूस में शामिल थे।
युद्ध में वीरगति पाए सिखों के सिर काटकर उन्हें भाले कि नोक पर टाँगकर दिल्ली लाया गया। रास्ते भर गर्म चिमटों से बन्दा बैरागी का माँस नोचा जाता रहा।
मुगल इतिहासकार मिर्जा मोहम्मद हर्सी ने अपनी पुस्तक इबरतनामा में लिखा है कि हर शुक्रवार को नमाज के बाद 101 कैदियों को जत्थों के रुप में दिल्ली कि कोतवाली के बाहर कत्लगाह के मैदान में लाया जाता था। काजी उन्हें इस्लाम कबूल करने या हत्या का फतवा सुनाते। इसके बाद उन्हें जल्लाद तलवारों से निर्ममतापूर्वक कत्ल कर देते। यह सिलसिला डेढ़ महीने तक चलता रहा। अपने सहयोगियों कि हत्याओं को देखने के लिए बन्दा को एक पिंजरे में बंद करके कत्लगाह तक लाया जाता ताकि वह अपनी आंखों से इस दर्दनाक दृश्य को देख सकें।
बादशाह के आदेश पर तीन महीने तक बंदा और उसके 27 सेनापतियों को लालकिला में कैद रखा गया। इस्लाम कबूल करवाने के लिए कई हथकंडे का इस्तेमाल किया गया। जब सभी प्रयास विफल रहे तो जून माह में बन्दा कि आंखों के सामने उसके एक-एक सेनापति कि हत्या की जाने लगी। जब यह प्रयास भी विफल रहा तो बन्दा बहादुर को पिंजरे में बंद करके महरौली ले जाया गया। काजी ने इस्लाम कबूल करने का फतवा जारी किया जिसे बन्दा ने ठुकरा दिया।
बन्दा के मनोबल को तोड़ने के लिए उनके चार वर्षीय अबोध पुत्र अजय सिंह को उसके पास लाया गया और काजी ने बन्दा को निर्देश दिया कि वह अपने पुत्र को अपने हाथों से हत्या करे। जब बन्दा इसके लिए तैयार नहीं हुआ तो जल्लादों ने इस अबोध बालक का एक-एक अंग निर्ममतापूर्वक बन्दा कि आंखों के सामने काट डाला। इस मासूम के धड़कते हुए दिल को सीना चीरकर बाहर निकाला गया और बन्दा के मुंह में जबरन ठूंस दिया गया। वीर बन्दा तब भी निर्विकार और शांत बने रहे।
अगले दिन जल्लाद ने उनकी दोनों आंखों को तलवार से बाहर निकाल दिया। जब बन्दा टस से मस न हुआ तो उनका एक-एक अंग हर रोज काटा जाने लगा। अंत में उनका सिर काट कर उनकी हत्या कर दी गई। बन्दा न तो गिड़गिड़ाये और न उन्होंने चीख पुकार मचाई। मुगलों कि हर प्रताड़ना और जुल्म का उसने शांति से सामना किया और धर्म कि रक्षा के लिए बलिदान हो गया।
देश और धर्म के लिए अपना सर्वस्व न्यौछावर करने और इतनी यातनाएं सहन करने के बाद प्राणों की आहुति दे दी लेकिन न धर्म बदला और ना ही अन्याय के सामने कभी झुके। इन वीर महापुरुषों को आज हिंदुस्तानी भूल रहे हैं और देश को तोड़ने में सहायक हीरो-हीरोइन, क्रिकेटरों का जन्म दिन याद होता है, लेकिन आज हम जिनकी वजह से स्वतंत्र है उनका बलिदान दिवस याद नही कितने दुर्भाग्य की बात है ।
इतिहास से हिन्दू आज सबक नहीं लेगा, संघटित होकर कार्य नहीं करेगा और हिंदू राष्ट्र की स्थापना नहीं होगी तो फिर से विदेशी ताकतें हावी होंगी और हमें प्रताड़ित करेंगी ।

Strategic Alliances

  Strategic Alliances -  For any achievement gone need the right person on your team.  Sugriv was very keen on this. Very first Sugriva was ...